Alicia Keys, ‘Girl on Fire’

Elegant, veelzijdig en… vurig

Denk aan Alicia Keys en je ziet prompt een piano voor je geestesoog verschijnen, toch? Want naast haar krachtige soulstem is dat haar handelsmerk, wat ze ook telkens onderstreepte in haar videoclips. Ze verkocht al miljoenen platen, hielp anderen aan hitsingles (‘Empire state of mind’) en heeft dus wat speelruimte. Op ‘Girl on fire’ probeert ze zichzelf dan ook heruit te vinden. Qua looks (de wilde krullen moesten wijken voor een korte stijle coupe), qua attitude (veel bling bling en sexy poses in het fotoboekje) en qua muziekstijl. Meer elektronische accenten, geprogrammeerde drums en muzikale vrienden die mee hielpen schrijven en een zachte stempel drukten, van Frank Ocean tot Jamie xx.

alicia-keys-2012-wallpaper

De diepe beats en synths van Mister XX voorzien ‘When it’s all over’ van een pulserende spanning die helaas nergens anders op het album terug te vinden is. Het nummer is verrassend donker, maar geeft een optimistische draai aan de apocalyptische gedachten. En op het einde is er een kleine, vertederende gastrol voorzien voor die ‘at least I got to love you’: haar zoontje dat al brabbelend I wuv you meezingt. Spijtig dat Jamie geen grotere rol kreeg, want er zijn een paar nummers die zijn beatmagic wel konden gebruiken om iets meer buiten de veilige lijntjes te kleuren. ‘Listen to your heart’ is mooi en oké, er valt ook niets aan te merken op Keys’ zang, maar het nummer is oh zo standaard. 

De rollende marching drums voor ‘New day’ kunnen niet verhinderen dat Alicia Keys niet echt wegkomt met ‘party people hey’! We zijn nog niet echt overtuigd door die heruitvinding. Maar voor wat volgt gaan we ruim over de streep. De titelsong combineert de degelijke Keys en haar verwonderlijke uithalen met het beste van de nieuwe stijl: stevige big drums à la ‘Wildest moments’ van Jessie Ware. Maar waarom moet Nicki Minaj met haar brutale raps dat middenstuk in godsnaam naar beneden trekken? We zijn geen fan van haar typische keelgeluiden, al moeten we toegeven dat haar intro het nummer wel stevig aftrapt.

Even verderop gaat het er zwoel aan toe in ‘Fire we make’. De dubbelzinnige zanglijnen geven het gevoel dat we naar een hevig kussend koppel staan te kijken, maar de jazzy sfeer maakt dat weer goed. Iets luchtiger is ‘Tears always win’, met de stuiterende beats van Bruno Mars en de tekst met een knipoog. Maar de ster van Keys schittert nog steeds het felst wanneer zij alleen aan de piano zit, zoals in het prachtige ‘Not even the king’. Misschien is ‘Girl on fire’ geen klassieker, maar een zoekende Alicia is een interessante Alicia.

Deze recensie verscheen eerder al op Cutting Edge.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s