Sir Yes Sir – We Should Talk

Belgische poprockbommetjes met een hoek af (****)

Als je eens door het fotoalbum van Sir Yes Sir op Facebook bladert, krijg je de indruk dat de ze afgelopen maanden in zowat elk Vlaams magazine hebben gestaan. Van Humo tot Elle (serieus). Die buzz werd veroorzaakt door hun debuutalbum ‘We Should Talk’, dat grossiert in perfecte poprocksongs en snedige rock-met-saxofoon. De Antwerpse band leverde een stevig album dat de drukdoenerij ruimschoots rechtvaardigt.

sir yes sir jens mollenvanger

Opener ‘Shelter’ is één van die perfecte poprocksongs. Stemverhoging bij het refrein, vertraginkjes net voor een nieuwe strofe, meezingmoment, het zijn allemaal dingen die het nummer erg goed in het oor doen liggen, en toch. Zelfs bij de eerste luisterbeurt kwam het ons bekend voor. Dat kan je positief bekijken, maar –en nu gebruiken we een vies woord – dat doet het ook wat standaard klinken. Wij horen het nu eenmaal liever als er ook nog eens een hoek af is. Zoals de tekstuele twisten van ‘Ideas for a waste of time’.

Sir Yes Sir leeft zich helemaal uit wanneer het tempo wat omhoog gaat; het spelplezier spat uit de boxen bij de single ‘Longing = good taste’. Zelden dat we zo’n snedige zang hoorden (de warme halfhese stem van Tijs Delbeke), en nog zeldzamer dat het nummer in gang getrapt wordt door een –jawel- tenorsax. De klankkleur ervan gaat wonderwel bij de zweepslagen van gitaarakkoorden en maken het een hoogtepunt van het album.

Wanneer ze wat luider gaan, doet Sir Yes Sir ons denken aan Radiohead toen ze nog gitaren afranselden en ook het jonge Muse ten tijde van ‘Origin of Symmetry’. Bommetjes, met andere woorden. ‘Smiling’, met alweer een glansrol voor de tenorsax van Alban Sarens, is een mooie oefening in georkestreerde chaos van zware gitaarriffs en drums.

Wanneer ze wat gas terugnemen, levert dat wegdroomnummers op, zoals ‘Keep the horsemen out’, dat na wat afwachten open bloeit in een duet tussen Delbeke stem in hogere regionen en wat verdwaalde synths. Het is pas nu we hier eens oplijsten, dat we er ons bewust van worden hoe erg we al op korte tijd aan dit plaatje gehecht zijn geraakt. Sir Yes Sir scheurt met gitaren én tenorsaxen, en komt er nog mee weg ook.

Foto band: Jens Mollenvanger

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s