Image: mediathriller met maatschappijkritiek

image langIk had nog veel meer over ‘Image’ te vertellen dan in deze recensie ging. Misschien schrijf ik daar nog wel eens een opvolgpost over. 

Deze recensie verscheen op http://www.cuttingedge.be.

Zelden zette een film ons zo aan het denken als ‘Image’ deed. Voor ondergetekende is het geleden van ‘L’écume des jours’ dat de discussie ook buiten de filmzaal verder ging. Het beeld dat regisseurs Adil El Arbi en Bilal Fallah van de Brusselse quartiersen een Vlaamse nieuwsdienst schetsen, stemt dan ook tot nadenken. ‘Image’ drijft op spanning, tussen die twee werelden maar vooral tussen de verwachtingen van het publiek en het eigenlijke verhaal.

Eva is nog maar net op reportage in Molenbeek, of Lahbib komt al naast haar in de auto zitten. Bestaat deus ex machina ook in het begin? De vaart zit er alvast in. De twee hoofdpersonages beginnen aan een (te) gefragmenteerde reis doorheen dequartiers, langs kapsalons, kleine appartementjes en verloren dromen. Lahbib heeft het een en ander op zijn kerfstok, maar Nabil Mallat maakt er een aimabel, diepgaand personage van. Dat komt ongetwijfeld ook door de goedgeplaatste vertragingen en dramatische close-ups. Op ’t randje van pompeus, maar het geeft de acties die volgen wel een diepere betekenis.

 

Op de nieuwsdienst zitten typetjes. Er zijn seksistische meelopers, arrogante egotrippers (Gène Bervoets als de gladde anchormanHerman Verbeeck) en een ambitieuze stagiaire. En dan is er Eva. Vastberaden, koppig of geobsedeerd? Ze levert uiteindelijk een knappe docu en dito inzichten af, maar voor de rest is ze een leeg blad. Haar gratuite, cynische opmerkingen maken haar zelfs antisociaal en voor een hoofdpersonage weten we weinig over haar. Is het bewust gedaan zodat de kijker de gaten op stereotiepe wijze – zij als moreel kompas – invult, om later van zijn stoel te vallen? Of komt het door de nogal terughoudende vertolking van Laura Verlinden?

Even lijkt de film te vervallen in het verhaal van de archetypischebad boy en het meisje dat hem uiteindelijk op het juiste pad krijgt. Maar daar is niets van aan. Als ‘Image’ één ding doet, dan is het je verwachtingen helemaal op zijn kop zetten. Wat een ontknoping, en dat terwijl we amper bekomen waren van ons ‘Game of Thrones’-trauma (spoiler). De afwikkeling is beknopt en laat ons met veel vragen zitten. Maar eigenlijk kunnen we ons goed voorstellen wat er in dat gat van zes maanden gebeurd is: wat we elke dag op het nieuws zien, het frame van wantrouwen. De structuur van ‘Image’ had misschien iets beter gekund, maar de film mist zijn effect niet. Wat een debuut.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s