Een en ondeelbaar

Deze tekst werd geschreven voor het vak Binnenlandjournalistiek. De opdracht? Beschrijf een item uit de actualiteit in een journalistiek nieuwsstuk maar streef naar een strikte scheiding tussen je eigen mening en de feiten. 

De spanning tussen regering, vakbonden en werkgevers leek afgelopen week evenredig met de buitentemperatuur te stijgen. ‘Na hete herfst nu hete lente’, kopte De Standaard toen bleek dat ABVV-topman Rudy De Leeuw mogelijk nieuwe acties in de steigers zette. Ondertussen maakte het spierbalrollen weer plaats voor vergaderen, maar blijft de vraag: wat doet dit met de toekomst van het sociaal overleg?

De onderhandelingstafel van de Groep van Tien verenigt uiteenlopende belangen. Toponderhandelaars van de federale sociale partners – werkgevers en vakbonden – bogen zich afgelopen weken over het SWT-stelsel (het vroegere brugpensioen) en vonden een unaniem akkoord. Het werd echter al snel duidelijk dat de regering Michel dat voorstel niet zomaar in een wettekst zou gieten. Vooral voor N-VA en Open VLD ging het akkoord te ver. De regering plaatste een tegenzet en maakte een aangepast voorstel over aan de Groep van Tien, dat ze maandagochtend bespraken. ABVV kwam snel met een afwijzing, de rest van de Groep reageerde iets meer afwachtend. Die afwachtendheid leek de situatie ietwat te ontmantelen, want na intern overleg ging G10-voorzitster Michèle Sioen opnieuw in dialoog met de regering.

Er heerst vooral onduidelijkheid over de uitdrukking ‘aangepaste beschikbaarheid’. Sioen vroeg uit naam van de Groep van Tien dan ook om uitleg. De aangepaste beschikbaarheid is enkel van toepassing op toekomstig bruggepensioneerden en oudere werklozen en zal dus niet over terugwerkende kracht beschikken. De ruimte voor interpretatie situeert zich in het gebruik van ‘aangepast’. Wie zal er beslissen wat voldoende is in welke situatie? En wat houdt dat concreet in voor de SWT’er? Zal hij of zij sollicitatiebrieven moeten voorleggen aan de VDAB of neigt het meer naar een passieve beschikbaarheid, zoals in het oorspronkelijke akkoord van de G10? Federaal Minister van Werk Kris Peeters gaat de komende weken alvast overleggen met zijn regionale collega-ministers om uit te leggen hoe ‘aangepast’ concreet moet worden uitgevoerd.

Eén en ondeelbaar

Veruit de meest gehoorde uiting deze week – naast ‘wetgevend kader voor de deelstaten’ – was ongetwijfeld ‘één en ondeelbaar’. Het doet vermoeden dat de ophef rond de aanpassing van de regering misschien niet zozeer om de inhoud van de aanpassing ging, maar dat ze überhaupt plaatsvond. Zowel Pieter Timmermans van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) als Jan Vercamst van de Liberale Vakbond ACLVB lieten zich immers voorzichtig positief uit over de aanpassingen en pleitten voor een pragmatische samenwerking met de regering. Marc Leemans, topman bij ACV, veroordeelde de wijzigingen echter als ‘een gebrek aan respect van de regering voor de hardwerkende Belgen.’

Deze dramatisering en polarisering van Leemans zal het overleg niet veel verder helpen. Het zou beter zijn om de energie te focussen op de vraag wat deze aanpassing concreet inhoudt. Is er in een arbeidsmarkt die systematisch aangeleerd heeft gekregen om oudere werknemers te vervangen nog plaats voor hen? Het concept ‘werk’ is, met de hoge jongerenwerkloosheid en de vergrijzing in het achterhoofd, aan een broodnodige update toe.  Als we op termijn dan toch langer moeten werken, kan het maar beter in een nuttige, duurzame job zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s