Tuindagboek (2): een hangende tuin

Het begon allemaal met drie aardbeienplantjes van Dille en Kamille. De oogst was mager – af en toe een aardbei – maar ook bijzonder lekker. Hoewel de plantjes zichzelf vrolijk vermenigvuldigden (ik kreeg ze amper kwijt in een assortiment potjes) en er een tiental aardbeitjes lagen te rijpen in een verwilderd rijtje in de moestuin, heb ik er amper exemplaren kunnen plukken en opeten. De slakken en/of vogels waren mij voor en die lieten enkel het kroontje hangen – met nog één hapje verrot rood aan. Omdat ik dit jaar wel eens een vol kommetje aardbeien van eigen kweek wilde eten, besloot ik om ze naar het terras te halen. In een hangende tuin.

De tuinen hangen! En dat had toch wel wat voeten in de aarde.
De tuinen hangen!

Een beetje online inspiratie en heel veel handigheid van papa later zijn de hangende bakken af. Drie stukken zinken goot (overschotjes), zes zinken afdekplaatjes, twee gietijzenhaken (daar zijn webshops voor, weet ik nu), staalkabel (uit de ijzerwinkel) en zelfgemaakte ringetjes en plaatjes (van de draaibank van mijn papa) om de kabels bijeen te houden .

Toen het ding eindelijk stabiel ophing, mocht ik aan de slag met heel veel potgrond en heel veel aardbeienwortels. De bakken zijn maar 12 cm diep, dus het was wel even prutsen om die wortels erin te laten passen. Uiteindelijk staan de plantjes nog redelijk dicht bij elkaar – wat maakt dat het totaal uitkomt op een whopping 35 plantjes De afzonderlijke bloemetjes (en dus toekomstige aardbeien) heb ik nog niet geteld, maar het zijn er veel. Massa’s!

Even was het schrikken toen ik dacht dat ik mijn plantjes collectief gemold had. De exemplaren die in de tuin in volle grond stonden, had ik zo voorzichtig mogelijk met een grote schop uitgestoken maar toch lieten ze al snel en masse hun blaadjes hangen. Het duurde een paar dagen vooraleer ik doorhad dat het naast de schok van het overplanten toch ook vooral de hete zon was die voor een collectieve appelflauwte zorgde. Met enkele dweilen als gordijntjes én een gietertje water per dag doen ze het al veel beter in de middagzon. De aardbeien zien er al stevig uit en de oogst lijkt in die mate overweldigend dat ik misschien enkele knopjes moet afsnijden. Want liever vijf grote gevallen dan tien kleine misbaksels.

En zo kan ik een eerste groot vinkje zetten op mijn tuin-to-do-lijstje. Hangende tuin, check!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s