Tuindagboek (3): versus de slakken

Blijkblaar kampt Vlaanderen dit jaar met een slakkenplaag. Op één hectare kunnen er zich tot 80 000 exemplaren bevinden, zo schat dit artikel. Omdat pasgekiemde plantjes nu eenmaal een lekkernij zijn voor de slijmerige diertjes, voer ik al een tijdje een heuse oorlog tegen de beestjes. Een overzicht van mijn organisch wapenarsenaal.

Beter voorkomen dan genezen. Daarom trek ik (en mijn ouders als ik op kot zit) er ’s avonds steevast met de zaklamp op uit om de vervelende rakkers te klissen. Bij regenweer laten ze zich in bijzonder grote getalen zien, getuige het volle doosje slakken dat ik gisteren van mijn bloemen plukte. Soms met een blad in de mond, de fuckers. Het terras kreeg ik zo na een paar avonden slakvrij maar met een wildgroei aan netels en ander groen onkruid bij het aanpalend stuk grond hebben de tuinperken een andere aanpak nodig.

Een gecombineerde aanpak namelijk. Een cirkel van schelpengrind, een barricade van koffiegruis en een gang van stro waren truukjes die op het terras goed werkten en ook bij droog weer redelijk resultaat gaven in de perken. Maar die waren geen match voor de slakken bij vochtig weer.

Het wondermiddel van dit seizoen moet toch wel knoflookthee zijn. Drie fijngesneden bollen knoflook, 1 liter kokend water en trrreekkken maar! De stank na zes uur is niet te houden (mondmaskertje aanbevolen)  en ook na één deel aftreksel met vier delen water te mengen is het nog steeds misselijkmakend. In een plantenspuit over het bladgroen verdelen en slakken zouden hun honger moeten verliezen.

Zou is het codewoord. Het leek even te werken maar ik vrees dat de slakken van de overkant een stevigere maag hebben. Ofwel blijven ze eten en vallen ze even later gewoon dood neer wegens knoflookvergiftiging. Hoe het ook zij, van mijn klimmende leeuwenbekjes schieten er nog twee over en ook enkele duifkruidjes zijn gesneuveld. Voor de rest valt de schade nog mee, vooral omdat ik enkele slakken midden in hun maal heb onderschept. Koper, wat voor kleine elektroschokjes zou moeten zorgen, hield hen ook niet tegen. Of was een koperdraad te dun?

Omdat ik niet een hele nacht op de loer kan liggen, staat er nu een fijnmazig vliegennet tussen de appetijtelijke kiemplantjes en Slakken HQ. Daarnet alvast al de eerste die aan de klim begon terug naar beneden gekatapulteerd.

De groentetuin
De groentetuin

Gelukkig heeft de groentezandbak / moestuin voorlopig geen last van slakken. Toch één voordeel aan het inrichten van een moestuin in het droogste en warmste gedeelte van de tuin. Onkruid uitdoen in de volle zon viel niet mee maar het droge zand lijkt de slakken voorlopig ook nog af te schrikken.

En dat is een meevaller want er zijn heel wat sappig uitziende scheutjes uitgekomen. Bonen, erwten, pluksla, courgette, Oost-Indische kers, peterselie, rucola en een massa wortelen. Kropsla en tomaten heb ik uitgeplant vanuit de plastic bakken. Laten we hopen dat ik meer groenten kan eten dan de slakken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s