[5] De presidentskandidaat

Het is nog altijd moeilijk te geloven dat een zakenman – toevallig een reality-ster – met absoluut nul politieke ervaring maandag tijdens het eerste debat tussen presidentskandidaten achter één van de twee spreekgestoeltes zal verschijnen. Als ik niet wist dat het ook echt gebeurd was, zou ik niet kunnen geloven dat hij het hele veld aan Republikeinse kandidaten met de grond gelijk had gemaakt dankzij bitsige debatten en een hoge opkomst aan de stembus. Of één welgemikte oneliner. Low-energy Jeb!

Hoe komt het dat iemand die ogenschijnlijk van mening wisselt als van onderbroek maandagnacht toch gewoon dat podium zal opstappen? Ik leg de schuld voor een groot stuk bij de media. Ze hebben Trump veel te lang beschouwd als een reality-ster en niet als politicus. Hoe CNN de camera gefixeerd hield op een leeg podium want Trump kan elk moment arriveren en we wachten nu gewoon tot dat moment plaatsvindt en hopelijk wacht u samen met ons. Hoe elke tweet en elke retweet tot nieuws werd gemaakt. Trump is grappig en Trump verkoopt. Over Trump wil je meepraten.

Maar het ging vooral om zijn karakter en niet zijn schamele programmavoorstellen (op zijn site bespreekt hij welgeteld negen – zij het wel belangrijke – punten). Toen de voorverkiezingen waren afgerond, kon TV-kijkend Amerika van ongeveer alle schermgezichten horen dat Trump niets minder dan de baarlijke duivel was. En misschien ook Hitler en Stalin. Tegelijkertijd! Als er dan een man op het scherm verschijnt die een min of meer samenhangende boodschap verkondigt en er ook nog eens op hamert dat de working class wel veel beter verdient dan de situatie waar ze nu inzit… Tja, dan gaan de mensen wel eens denken dat die gekke Trump gelijk heeft wanneer hij zegt dat de media rigged zijn.

Is de gemiddelde Amerikaan in de afgelopen maanden immuun geworden voor schandalen of rode alarmlichten? Zelfs de onthulling van de leugens wordt ondertussen lauw onthaald. Schandalen rond Trump University of zijn onfrisse zaakjes lijken amper een impact te hebben op zijn populariteit. Straffe uitspraken – die waarschijnlijk het einde hadden betekend voor de campagne van McCain of Romney – zijn nu een dagelijkse routine geworden. Verdraaiingen van Trumps uitspraken om ze zo mogelijk nog kwetsender te maken spijtig genoeg ook.

In dat hele circus is eigenlijk maar één verliezer: de Amerikanen zelf. Het he said, she said-spelletje waarin de waarheid een bijzonder kleine rol speelt, maakt de stemgerechtigden langzaam gek. Hoe president Trump nu precies hun leven beter gaat maken of hoe hij precies zou onderhandelen om die extraordinary deals uit de brand te slepen… daar durven journalisten niet naar doorvragen. Voor onderzoeksjournalist is er maar weinig aandacht in primetime en verder dan algemeenheden lijken de vaste ankers niet te raken.

Zou de kijker het maandag te weten komen als ze voorgelogen worden?

Fox News anchor Chris Wallace, one of the debate moderators, has faced a storm of criticism for telling CNN: “It’s not my job to be a truth squad.” — The scope of Trump’s falsehoods

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s